Dominik Hieronim Radziwiłł
Członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 4 sierpnia 1786, Biała Podlaska
- Zmarł
- 11 listopada 1813, Lauterecken
- Zawód
- członek personelu wojskowego
Dominik Hieronim Radziwiłł urodził się 4 sierpnia 1786 roku w Białej Podlaskiej. Był synem Hieronima Wincentego i Zofii Doroty Fryderyki Thurn-Taxis. Po śmierci ojca pozostawał pod opieką stryja Karola, a następnie Adama Czartoryskiego. Odziedziczył majątek stryja i był XI ordynatem na Nieświeżu i Ołyce oraz VIII panem na Białej. W 1804 roku otrzymał tytuł szambelana cara Aleksandra i osiadł w Nieświeżu, które odbudował i rozbudował.
W 1810 roku wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego jako pułkownik, dowodząc 8 Pułkiem Ułanów. W 1812 roku wkroczył z Napoleonem do Wilna i brał udział w wyprawie moskiewskiej. Za udział w bitwie pod Smoleńskiem otrzymał Legię Honorową. W październiku 1812 roku został majorem 1 Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej, a następnie uczestniczył w bitwie pod Lipskiem. Zmarł 11 listopada 1813 roku w Lauterecken, po odniesieniu rany w bitwie pod Hanau.
Na podstawie artykułu „Dominik Hieronim Radziwiłł” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.